Jak podkreśla Jarosław Kuisz, redaktor naczelny "Kultury Liberalnej" - która zorganizowała debatę - 30 rocznica śmierci Iwaszkiewicza przeszła niezauważenie, a jest on jedynym Skamandrytą o którym się dalej dyskutuje: "Jego biografia odżywa, a ludzie czekają na kolejne tomy "Dzienników" i chcą o tym rozmawiać" - mówi Jarosław Kuisz.

Radosław Romaniuk, który opracował - między innymi - korespondencję Iwaszkiewicza z Teresą Jeleńską, i Konstantym A. Jeleńskim uważa, że dzięki publikacji "Dzienników", Iwaszkiewicz okazał się bohaterem literackim i to jest największa "zdobycz" tej publikacji. "Okazał się pisarzem o niesamowitym stopniu komplikacji wewnętrznej" - mówi Radosław Romaniuk dodając, że po publikacji Dzienników okazało się, że dotąd wiedzieliśmy o Iwaszkiewiczu bardzo mało, a teraz nie ma wątpliwości, że jest on jedną z największych postaci XX - wiecznej kultury.

Tomasz Łubieński uważa, że Iwaszkiewicz jako pisarz wciąż żyje w literaturze polskiej i jego obecność jest coraz bardziej znacząca między innymi ze względu na publikacje, także listów i Dzienników. Łubieński zwraca także uwagę, że młodzi badacze, którzy przygotowali Dzienniki do publikacji - a są w wieku prawnuków pisarza - wykazali wobec niego dużo empatii.

Ogromne zainteresowanie dyskusją na temat Iwaszkiewicza bardzo ucieszyło córkę pisarza Marię Iwaszkiewicz, która podkreśla, że przez wiele lat w ogóle się na temat Jarosława Iwaszkiewicza nie mówiło. Jak dodała do publikacji Dzienników przekonywała rodzinę od dawna. Oprócz drugiego tomu "Dzienników", ostatnio ukazały się także "Listy do córek" Jarosława Iwaszkiewicza. W rozmowie z IAR Maria Iwaszkiewicz wyraziła również radość, że dzięki środkom z Unii Europejskiej, w willi w Stawisku pod Warszawą, gdzie Iwaszkiewiczowie mieszkali przez kiladziesiąt lat, a teraz jest muzeum, zostanie wreszcie przeprowadzony remont.

Jarosław Iwaszkiewicz, poeta, prozaik, dramatopisarz, eseista i tłumacz, urodził się 20 lutego 1894 roku we wsi Kalnik na Kijowszczyźnie. Zmarł 2 marca 1980 roku w Warszawie.